"ଞ" - ଆସ ଆସ ସଖି ଯିବା ବାସକୁ ଗୋ

(ରାଗ ପୁନ୍ନାଗ, ତାଳ ଯତି)

ଆସ ଆସ ସଖି ଯିବା ବାସକୁ ଗୋ । ଘୋଷା ।

ଆଉ ରହିଲେ ଏ ବନେ ଅସତୀ ବୋଲିବେ ଜନେ

ଅବଶ୍ୟ କରିବେ ଉପହାସକୁ ଗୋ । ୧ ।

ଅଖିଳ ଲାବଣ୍ୟ ଶିରୀ ଆଉ କି ଆସିବେ ହରି

ଅରୁଣ ଭଜିଲା ପରକାଶକୁ ଗୋ । ୨ ।

ଆମ୍ଭ ଅବସ୍ଥା ସଜନୀ ଆଗରେ ରଖି ପଦ୍ମିନୀ

ଅଧରେ ଧରିଛି ଦରହାସକୁ ଗୋ । ୩ ।

ଆନ ନାଗରୀକୁ ଧରି ଆରମ୍ଭିଲେ ନିଶ୍ଚେ ହରି

ଅନଙ୍ଗ ରଙ୍ଗରେ ଅଭିଳାଷକୁ ଗୋ । ୪ ।

ଆର୍ତ୍ତି କହେ ଜଗଦ୍ଦେବ ଆଉ କି ସତେ ଆସିବ

ଅଭିନବ କୁଞ୍ଜବନ ରାସକୁ ଗୋ । ୫ ।