କେତେ ଛନ୍ଦ ଜାଣେ ଲୋ ସହି

ଉଇକିପାଠାଗାର ରୁ
Jump to navigation Jump to search
ଲେଖକ/କବି: ବନମାଳୀ ଦାସ
କେତେ ଛନ୍ଦ ଜାଣେ ଲୋ ସହି

କେତେ ଛନ୍ଦ ଜାଣେ ଲୋ ସହି

କେତେ ଛନ୍ଦ ଜାଣେଲୋ ସହି ନନ୍ଦରାଜାର ଟିକି ପିଲାଟି ।
ଟିକି ପିଲା ବୋଲି ଯାହାକୁ ବୋଲନ୍ତି ଚିରି ପକାଇଲା ବକାର ପାଟି ।।

ଜନମକାଳେ ଏନ୍ତୁଡିଶାଳେ କୁଆଁ କୁଆଁ ହୋଇ ରାବିଲା ଛଳେ ।
ରହିଣ କୋଳରେ କ୍ଷୀର ସହିତରେ ପୁତନା ଅସୁରୀ ପ୍ରାଣ ନେଲାଟି ।।

ନ କରିଣ ଦକା ନାଶିଲା ଆଶଙ୍କା ଚନ୍ଦନ ପଟିଆ ଚିତ୍ତ ଚମକା ।
ଶକଟା ଧେନୁକା ବକା ସର୍ପ ଦଳି ବନର ଅନଳ ଗିଳିଦେଲାଟି ।।

ଇନ୍ଦ୍ର ବିବାଦେ ନିର୍ଘାତ ନାଦେ ଶିଳା ବରଷିଲା ଅତି ପ୍ରମାଦେ ।
ଦେଖିଛ ତ ହାଦେ ବିନା ଅବସାଦେ ମନ୍ଦର ଗିରିକି ଟେକି ଥିଲାଟି ।।

ସ୍ନାହାନ କାଳେ ଯମୁନା ଜଳେ ନନ୍ଦ ବୁଡିଗଲା ବୋଲି ଅଥଳେ ।
କଉତୂକ କରି ତାହାଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧରି ଗୋପରେ ପତାକା ଉଡାଇଲାଟି ।।

ସେଦିନ କଂସ ହୋଇଣ ରୋଷ କଳେ ପଦ୍ମ ପାଇଁ ଦେଲା ଆଦେଶ ।
ପଦ୍ମ ତୋଳା ରସ କରିଣ ପ୍ରକାଶ ବଳେ ଛଳେ କାଳି ଦଳିଦେଲାଟି ।।

ବିସ୍ତାରି ପାଟି ଖାଇଲା ମାଟି ମାଆ ଯଶୋବନ୍ତୀ ଛାଟରେ ପିଟି ।
ଆକଟନ୍ତେ ଥରେ ତା ପେଟ ଭିତରେ ଅଶେଷ ବ୍ରହାଣ୍ଡ ଦେଖାଇଲାଟି ।।

କେ ଜାଣେ ଲୋ ମା ତାହାର ମହିମା ବତ୍ସା ହରିନେଲା ସେ ବେଦବ୍ରହ୍ମା ।
କହେ ବନମାଳୀ ତାକୁ ପୁଣି ଛଳି ଲକ୍ଷେ ଧେନୁବତ୍ସା ଜାତ କଲାଟି ।।