ଅଲ୍ ର ଫରଣାମ । ୬ ନ୍ୟା ଅଛନ୍ତି → ସେମାନେ ଚୁମ୍ବକ ଆନ୍ତର କର ବାଇବେ, ଖାଇବାକୁ ମଧ୍ୟ ଜେବେ । ଓ—ସାହେବ, ଆମେ ର ଅପଣଙ୍କ ଭାଗରେ ଖାଇବୁ ନାହିଁ, ଅମ ଜାତ ଯିବ । ସା—ସେଠିରେ କ ନ୍ତୋଷ ଅଛୁ ? ସେମାନେ ସଫା କର- ଡେବେ । (ଉତ୍ତରରେ—‘ନା’) ଅଚ୍ଛା, ତେବେ ଧୂମ୍ କାର ଏକ ଲେକ ଥମ୍ ପାଖରେ ଅଛି, ସେ ସବୁ ସଫା କରଇ, ୫ ତାପରେ ଖାଇବ । - ପି—ନା —ନା, ସେ ଛୁଇଁଲେ ଅମେ ଖାଇÒ ନାହିଁ । ସା— ଅଚ୍ଛା—ପେ ଛୁଇଁବ ନାହିଁ । ପି—ସେ ଅଢ ମୁଳ କାଣ୍ଡ—ସେ ଚଣ୍ଡାଳ । ଅମ୍ଭେ ମାନେ ତା ହାରରେ କେବେ ଖାଇଠୁଁ ନାହିଁ । ସାହେବ ଏ କାଣ୍ଡର ରହସ୍ୟ ବୁଝି ନ ପାର କ୍ଷଣକାଳ ଅବାକ୍ ହୋଇ ନର ନିଃହ ହ୍ରଦ ପଈ ରହିଗଲେ । ଏଣେ ଅନ୍ଧକାର ଦୋଯିବାରୁ ଲେକେ ମହାକୋଳାହଳ କରି ଯେ ଯାହୀ ସ୍ଥାନକୁ ପଳାଇବାକୁ ଲାଗିଲେ । ଊର୍ଦ୍ଧ୍ବ ସ୍ଫୁର୍ତ୍ତ ସେ ସ୍ଥାନ ନିର୍ମକ ହୋଇଗଲ । ପିଲା ଗତ ସାହେବଙ୍କର ଘନ ଘନ ସ୍ନେହଦୃଷ୍ଟି ପଡ଼ୁ ଥୁବାର ଦେଖି —ବାହୁଣ୍ଡବାବେଳେ ଖକଙ୍କ ଚୁଷ୍ଟିସାଧନ ଲଗି ତାହା କାନରେ କଣ ଗୁଡ଼ାଏ ଗୁଣୁ ଗୁଣୁ କଣ କହିଦେଲେ । ଆମ୍ଭେମାନେ ଅର କଷ୍ଟରେ— ଚେଷ୍ଟା କର ଶୁଣିଯାରଲ୍ —‘କୋଠିକୁ ଗଲେ କେଉଁ ମାନା - ଜଣେ କୃଷ୍ଣାଙ୍ଗ Digitized by srujanika@gmail.com
