(* ଅଭି ତ ପରଣାମ । ହେବା ପୂର୍ବରୁ ସାହେବ ଉଠି ନତ୍ୟକର୍ମ ପରେ କଏ ହା ପାଣି କରଦେଇ କେବେ କେବେ କରଣ'ରେ ସେହିର କୁକୁର ସଙ୍ଗେ ଖେଲ ଖେଳ ଦୁଇଥାନ୍ତି—କେବେ ବା ଖବରକାଗଳ ଘେନ ବୈଠକଖାନାରେ ପରି ବସନ୍ତି । ଦିନେ ଦିନେ ମଧ୍ୟ ବଡ଼ ପକାନ୍ତୁ ଉଠି ହାଉ ଖାଇବାକୁ ବାହାରିଯାନ୍ତି । ପୂପାଖର ଦୁଇ ବଖର ମଧ୍ୟରୁ ସାନରେ ପୋଷାକ ଅଦ ଥାଏ, ବଡ଼ ମେମ୍ ସାହେବଙ୍କର କାରବାର ଘର । ଗୋଟି ଗୋ ହୋଇ ପକାଇ ସନ୍ୟାଯାଏ ଏଠାକୁ ବହୃତ ଲୋକ ଅସୁଥାଏ । ଅସ୍ତ୍ରକାଂଶ ଗରୀବ ଖୁଷ୍ଟାନ ହେବେ ପର ! କେହ ପ୍ରିଳ୍ପ ଅସି କରୁ ପଇସା ମାଗି ଜଏ—କେହି ପିଲ କାଖେଇ ଆସି ଶିଶିରେ ୫ ଇଏ ଔଷଧ ନେଇଯାଏ । କାହାର ପିଲା କାନ୍ଦଲେ ସାକ୍ଷାତ୍ ଦୟାର ଅବଢାର ମେମ ସାଡେକଙ୍କଠୁଁ ଗୋଟିଏ ଦ ପାଶଲ କଦଳୀ କେବେ ପିକୂଳ ବା ଅତ ନେଇ ପିଲଙ୍କୁ ବୁଝାନ୍ତି । କେହ ବା ଦୁଃଖୀ ଆସି ଆପଣାର ଦୁଃଖ ୱାଲ କହ ଉପଯୁକ୍ତ ଉପଦେଶ ପରମର୍ଶ ପାଇ ସ୍ଫୁଲଯାଏ । କେ ବାଳକା ଖାଭାପ ଘେନ ଅଧି ନମସ୍କାର କରି ତାଙ୍କ ପାଖରେ ପଢ଼ି ବସନ୍ତି । କେହି କେହି ମଧ୍ୟ ଛୁଞ୍ଚିର କାମ ଶିଖୁଥାନ୍ତି । ଦନେ ଦିନେ ସାହେବ ସେ ମହଲକୁ ଆସି ଗୋଟିଏ ଗୋଟିଏ ପିଲ ଛଡଦେଇ ଯାଶୁ । କୁକୁଡ଼ା ପାଈଲ ପଈ ବେଥୁରୁ କହୁଛି ଗୁପ୍ତ ଏ ‘ମାମା’ ଏହିପଈ ପାଳନ୍ତି । ମଲବେଳେ ବାହା ବାହରେ କ ଦଳ ଖଣ୍ଡେ — ଉଚ୍ଚମଧ୍ୟଏ, କାହାକୁ ବା ଗ୍ ରୁ ଏ - Digitized by srujanika@gmail.com
