ଅଭୂତ ପରଣାମ । < < ଝୁଲୁଅଛି । କେହ ଗଣ୍ଡବ ପିଲ୍ମ୍ ଆସିଲେ ସେଥୁରେ ମଧେ ମଧ୍ୟ ହାଢି ପଣେ । ଆମ୍ଭର ଏ ବାଳକର ରୂପ ଦେଢେ ଭଲ ନ ଥିଲେ କଣ ହେଲ—ଦେହର ବଷ ୪ ଗୋ--ଗଠନ ଖା- ସରଳ ସୂଚୂଳ । ସେ ଘରେ ପଶିଲବେଳକୁ ଦୁଇଗୋ ବାଳକା କଣ ଶିଲଧ୍ୟରେ ଲେଖୁଥିଲେ । ସମସ୍ତେ କଣଅଖିରେ କଏ କେହି ନ ଜାଣି ଗୃହ ନେଲେ । ଗୋଟିଏ କିନ୍ତୁ ଥରେ ୩ ଥର ହଁ ଦେଇ ଶେଷକୁ ଝିଲàଫହ ଉପରେ ଚତୁକ ରଖିଦେଇ ଥକ୍ଟା ହୋଇଗଲା ! ସେଥୁରୁ ମୁହଁ ଉଠାଇବା ଆଗରୁ ସେଥୁରେ ବାଳକର ଆଖି ପଡ଼ଗଗପୁ (ମୋ ଆଲୋଚନା)ଗ୍ର ରନ୍ଧୁ ମିଳନ ହୋଇଗଲା । ମନୁଷ୍ୟକୁ ଏହି ସ୍ତ୍ରଚକ୍ଷୁ ପ୍ଲେଟ ଧରିଲେ ପଛକୁ ବଡ଼ ଦାଶ ପକାଏ । ପାଠକମାନେ ବୁଝି ପାରୁଥିବେ ଯେ, ବାଲକାଗୁଣ୍ଡକ ଅବଶ୍ୟ ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷୀୟା ନୂହ-“ବାହାକୁ ଦଶ, କାହାକୁ ଏଗାର, କାହାକୁ ବା ବାର ! ମାମା ଅଭ୍ୟାଗତ ବାଳକକୁ ବଡ଼ ଅଦର ଗୌରବ କର ଘର କଥା, କଠିକ କଥା ସବୁ ପ ଈଗଲେ— ସବୁ ବୁଝି ଶେଷରେ ଅଣ୍ଡା ଦେଇ କହିଲେ, ‘ଚୁମ୍ବର କାଗଜ କଲମ କହ ଆଦି ଯେତେବେଳେ ଯାହା ଦରକାର ହେଉଥବ, କେତେବେଳେ ମୋ ପାଖକୁ ଅପୃଥୁ, ମୁଁ ସବୁ ଦେବ, କରୁ ଭୟୂ କରିବ ନାହିଁ । ସାହେବ ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ଖୁବ୍ ଭଲ ଗୃହାନ୍ତି ।’’ ଏଇକରେ ପିଲ ସେଦିନ ଗୋଟିଏ ଡାଲମ୍ବ ଉପର୍ଦ୍ଦାର ପାଇ ଅପଣ ସ୍ଥାନକୁ ମୁହଁ କଲା । ଢମମ ାଦ
ମଝି ଘଣ୍ଟାଯାଏ । ଉଠି ଅପିଲେ । ପିଲବ୍ଧ ଖଡ୍ଗରେ ଅଖି ପକାଇ Digitized by srujanika@gmail.com
