୨୧ ଅଜବ ପରଣାମ । ବାଉଁଶର ଧାରଣ—ଭାହା ଉପରେ କେରେଖା କୁରୁଢ଼ା କାମିଜ—କ୍ୟାକେ — ଶମିନ୍-ଟେଞ୍ଜି- ପାଇଜାମା ଇତ୍ୟାଦି ନୂଆ ପୁରୁଣା ପୋଷାକ ଖର ଦି ହୋଇଅଛୁ । ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବଙ୍କ ଶୋଷଣ ଶକ୍ତି ସେଥୁରୁ ପୁଷ୍କମଳ ଶୋଷଣ କରି ନେଉଛୁ । ସୂର୍ଯ୍ୟ ନ ଥିଲେ ଏ ସମସ୍ତର ଅବସ୍ଥା କଣ ହୁଅନ୍ତା ! ସଂସାରନ୍ଧା ଯାକ ର ଦୂର ମଳକଳ-ପଟ୍ଟ-କଳଙ୍କ ଲେପି ହୋଇ ରତ୍ନ- ଅଛୁ । ସେ ସମସ୍ତ ଧ୍ବଂସ–ଭ କରିଦେବାପାଇଁ ଏକ ମହାଅଗ୍ନି- କୁଣ୍ଡ ବିହର ପର୍ଥେ ଶୂନ୍ୟରେ ଜନ୍ମଅନ୍ତୁ । ଭାହା ଆଗରେ ଯାହା ପରବ, ଯାହା ଶୁବ ହୋଇଯିବ। ଅଭଏକ ହେ ଯାତ୍ରୀ ଭାର୍ଯ୍ୟ —ପର୍କୀ—କଳଙ୍କୀ, ରୁମ୍ଭେମାନେ ସମସ୍ତେ ସେହି ଜ୍ୟୋତର୍ମଙ୍କ ଅଡ଼କୁ ଅଗ୍ରସର ହୁଅ--ଯଦି ଶୁଦ୍ଧ ପୂର ହେବ । ଓହୋ । ଏ ଉଦ୍ଧତ ମନ କାହିଁରୁ କେଣିକ ଝାଙ୍କି ନେଉଛୁ । ପାଠକେ, ପ୍ରସଙ୍ଗ ବ୍ୟତମ ଦୋଷଣ କ୍ଷମ କରୁ- ଅବେ । ଦେହ କସ୍ତାବର୍ଗୀଭ ଅନ୍ତସ୍ଥଳରେ ସମ୍ମୁଖ ଗବାକ୍ଷ ସ୍ଥଳ୍ପରେ ଗୋଟିଏ ଚପିର ପ୍ରଥମା ଦେଖାଗଲେ । ପ୍ରକୋଷ୍ଠ ଭର୍ଜନ, ବୋଧହୂଏ ବାଳକା ଉପରେ ଉକ୍ତ ପୋଷାକ ଗୁଣ୍ଡକରେ ଅଖି ରଖିବା ଘୂର ଅରୁ । ପୋଷକ ଉପରେ ବାଳକାର ସ୍ଥିର ଜଳ Q ପଡ଼ୁଅକୁ ସଢ଼ି, ମାଏ ମନ ଥୁଲ ପର ବୋଧ ହେଉ ନାହିଁ । ଭେଣୁ ସେ ଆଖି ଅଗରେ ପଡ଼ୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଦେଖି ସ୍ଵରା ଦେଖୁ ନାଈଁ ~~ପାଖରେ ଚଏ କଣ କହଯାଉଛୁ, ଶୁଣି ସୁରା ଶୁଣି ପାରୁ ନାହିଁ । ମନର ଯୋଗ ନ ହେଲେ କୌଣସି ଇନ୍ Digitized by srujanika@gmail.com
