ପୃଷ୍ଠା:Bali Trutiya Brata.pdf/୭

ଉଇକିପାଠାଗାର ରୁ
Jump to navigation Jump to search
ଏହି ପୃଷ୍ଠାଟି ସଂଶୋଧିତ ହୋଇନାହିଁ


ବାଲତୃତୀୟା ବା ତୀଜବ୍ରତ

ପ୍ରଣମି ପ୍ରୟାଣ କଲେ ସ୍ୱକୀୟ ଭଜନ । ବିସଜ ନାରଦେ ଅବା ପିତା ହିମବାନ । ପ୍ରକାଶି କହିଲେ ଯାଇ ତେର ସମ୍ବିଧାନ ।। ଗରୁଡ଼ ଧ୍ୱଜେ ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ମୁଁ କରିବି ଦାନ । ବତ୍ସେ ଅଙ୍ଗିକାର କଲି ନୋହିବ ଯେ ଆନ ।। ଜନକ ସହିତେ ହେଲେ ଯଦି ଏକମତି । ପାର୍ବତୀ ଦୁଃଖିତ ଶୁଣି ଏସନ ଭାରତୀ ।। ଦୁଃଖଭରେ ସନ୍ତାପରେ ବସିବାର ଦେଖି । ଏକାନ୍ତରେ ବସି ପଚାରିଲେ ପ୍ରିୟସଖୀ ।। କାହିଁକି ଗୋ ମନେ ଦୁଃଖ କହ ମୋ ଆଗରେ । ଉପାୟେ ଭଲ କରିବି ସଂଶୟ ନକରେ | ପାର୍ବତୀ ବୋଇଲେ ସଖୀ ଶୁଣ ମୋ ବଚନ । ଶିବଙ୍କୁ ଭତ୍ତା ବରିଥିଲେ ମୋର ମନ ।। ସତେ ସଖୀ ଭାବିଥିଲି ମନେ ଏହି କଥା | ଜାଣିଲି କହିଲେ ପିତା କରିବେ ଅନ୍ୟଥା | ପିତୃ ସତ୍ୟ ବାଣୀ ଶୁଣି ନଦିଏ ଉପାୟ । ତେଣୁ ଦେହ ଛାଡ଼ିବାକୁ କଲିଣି ନିଶ୍ଚୟ । ଶୂଣି ପାର୍ବତୀଙ୍କ ବାଣୀ ସଖୀ କହେ ବୋଧି । ପିତାଙ୍କ ଅଜ୍ଞାତେ ମହାରଣ୍ୟେ ଯିବି ବୋଧି ।। ଶଙ୍କର କହନ୍ତି ସଖୀ ଫରାଇ ତୋ ମତି । ଘେନିଗଲ। ଘୋର ବନେ ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ସେ ରାତି ।। ଏ ସମୟେ ପିତା ତୋତେ ନ ଦେଖି ମନ୍ଦିରେ । ଖୋଜିଲେ