ଏହି ପୃଷ୍ଠାଟି ସଂଶୋଧିତ ହୋଇନାହିଁ
S 03 (10) ତାକୁ ଜଗନ୍ଧରେ ପାପ କମୋସନ, କର୍ତ୍ତବ, ଏହା ଶିଶୁ ନକ୍ସ୍ ରଜନ ! ଲେ ବକଲେ କୃଷ, ଶୁଣି ମାସ୍ଟର, ମାତ୍ର କଲେ ପୁଗମ ଅଦେଶ ପ୍ରକ୍ଟର,—— ଏଷୟ ପଦାର୍ଥ ଶିଶୁ ନ ଦେଖେ ଯେଷସ୍ଥ, କଳାନ ରହବେ କାଗ୍ରତ ପ୍ରହର । କବୋଧ ହେ ଶୁଦ୍ଧୋଦନ ! କରାଣ ଅଙ୍ଗ ବାରବର ସମ୍ଭାଳେ କି ସ୍ବାଗର ଘରଙ୍ଗ ! ଜଗଭ ନନ୍ତା ଦ୍ଵର ଆଦେଶ ମେହଳ, କରିବାକୁ କଗଛରେ, କେଜନ ସ୍ଖଳନ ? ଜର୍ଭ ଶ୍ରୀ ବୌଦ୍ଧୀଭାର କାବେ ଅଷ୍ଠିତ ପ୍ରତି ସମୀକ୍ ଗ୍ରାମ୍ > ସର୍ଗ 11 “ୟୁ ସର୍ଗ । କଲେଭୂତ । ବମାଳା ଗୌଲମୀ ଦେବା ପରମ୍ଭ ଯଜଳେ, ପ୍ରାଣରୁ ଅୡଳମଣି ପାଳଲେ ଚଳେ । ଘର୍ବାଙ୍ଗ ସୁନର ସୁଜ ଲବଣ୍ୟ ମାଞ୍ଚୁରା, ଅମାନୁଷୀ ଦୈବୀତ୍ସବ ଅଛୁ ଅଙ୍ଗପୁର । କକଳା ପରମ ଯହ୍ନେ ବଢ଼ି ଲେ କୁମର, ବଗଭ ଶୈଶବତ, ପୂର୍ଣକଳେବର । ଶୁଭଯୋଗେ ନରକ୍ଷସ୍ଥ ଗଜମନ୍ତ୍ରୀସକ, 2 ମହୋରୂପରେ ଜଗଲଲେ ପୁତ୍ର କନ୍ୟାରମ୍ଭ । Digitized by PPRACHIN, SOA
