(19) ଉପଲ୍? ଏହି ହଂସ, ଅବସ୍ଥ କେବଳ, ଦେଖୱର ! ମୋଯତ୍ନରେ ହେଇଣି ସକଲ । ଅସ୍ତ୍ର ଅଦାଘରେ କେତେ କଥାଏ ପ୍ରାଣୀ, ବେଖିଏ ମରଳେ ତଥ୍ୟ ନ ପାରଇଜାଣି ? • କ ଇଚ୍ଛା ହଂସ ! ବୁଝି ଅନୁମାନେ, ହୁଅନ୍ତା ‘ଯେ କଷ୍ଣୁ ଅସ୍ତ୍ରାଘାଜେ ଭୂମ୍ବୁପ୍ରାଣେ ! - ଦେବ ମଳ, ହେଲେ ଶୀକ୍ୟଜ୍ୟ ହଂସା' ବ୍ୟବସା ଯହଁ, ନାହିଁ କରୁ କାର୍ଯ୍ୟ । ଚକ, ବ ତ, ଏଭେ ଶୁଣିଦେବଦତ୍ତ, ରୁଲ, କୁମର । ଏକ କରୁଣାର ସ୍ରୋଘ । ପ୍ରଥମେ ଜଗହେଲ କରୁଣା ଘୋଷଣା, ଶାକ୍ୟସୁରେ ଦେବଦରେ ଗଳ୍ପ ଏହା ଜଣା । ବାହ୍ଣଲେ ଦେବଦତ୍ତ ! ମଳ ଅକାଶେ, ଗଗଉଡ଼ି, ଟ୍ରକ୍କର ପରମ ଉସେ । କରଳେ ସୁବ୍ୟର୍ଥ କରି ସ୍ଥୂଳଲେ ମନରେ, ଏଭେଦ୍ୟଥା କାରଯେବେ କ୍ଷୁଦ୍ର ଏଇରେ, ଥିରୁ ଗୃହେ ଅକ୍ଷୁକେଜେ ଅସ୍ତ୍ର ଭୟଙ୍କର, ଶୁଣି ତୁ, ଘ୫ ସ୍ଥଳେରେ ଭୀଷଣ ବମର ; ହୁଏକ ସେ ଅସ୍ବାୟା ମାନବ ଦେହରେ ? କ ଭୀଷଣା କାର୍ଯ୍ୟପ ଜଗତ ମଧ୍ଯରେ ! ୱେଭେବା ନନ୍ଦଳ ହାହାକାର ବୈଷମ, ଅପଙ୍ଗ, ଯନ୍ତ୍ରଣା ଯାଜ ମାନବ ହୃଦୟେ । ସମ୍ ପ୍ରାଣିଗଣେ ହେଇ ଯନ୍ତ୍ରଣା। ଅଧ୍ଯକ, ସ୍ୱଦ୍ୟସ୍ତୁଖ ଗେଡ଼େ ୠକ ? ଧଳ ! ଏକ ! କ ! Digitized by PPRACHIN, SOA
