Jump to content

ପୃଷ୍ଠା:Boudhabatara Kabya.pdf/୪୬

ଉଇକିପାଠାଗାର‌ରୁ
ଏହି ପୃଷ୍ଠାଟି ସଂଶୋଧିତ ହୋଇନାହିଁ

(?) ସ୍ଥାପିର ସୁବର୍ଷ ମୁଭି ଛୁଞ୍ଚି ସହାସ, ଅଳ୍ପ ରବ କଲେଦେଖି ପୁରବାସୀଜନେ । ଧାନ ନନନେ ଦେଖି ଉକରେ ସଜନ, ଏଜୁକେ ମାନବନ୍ଦରରୁଣୀ ଜାଣ ।- ପ୍ରେମ, ପବଲ୍ଲଭା, ବେଉଁ ପଢ଼ୁଛ ଉଛନ୍ତି । ଘନୀଭୁପକାର ଶଶୀ ଦୌମରୁ ବଳ । ନୀରବେ, ବର୍ଷଢେ, ବେଜିଂ : ଦେଖନ୍ତୁ ନିଜନେ । ଅବଶ ଇଈ ଯେ, ଜ୍ଞାନନେତ୍ରେ, ବ! ସ୍ବପନେ । ଅବସ୍ନାନ ଦିବା, ପୁତ୍ର-ନେତ୍ର ଉଜ୍ଜ୍ଵଳିତ, ଷ୍ଟବ-ମାନବେଯଥା ବଦ୍ବାରୁ ଉନ୍ଦ । ପିଲାପରେ ପ୍ରଣିଧାନ କର ଭକ୍ତରରେ, ସ୍ତ୍ରୀ ଲେ ଚନ୍ଦ୍ରରେ, କଳେ କରୁଣୀ ନେହରେ । ନଖୀ ବୌଦ୍ଧାବଭାରକାବ୍ୟ, ହଙ୍ଗେରୂବନା ମ ୪ର୍ଥ ସର୍ଗ । ଅଶୋକୋଭୂଷଳ । ଶୁଣିସଙ୍କ ସମାଲ୍ଟର ମାଈ ପ୍ରକାବସ୍ଥା ଗନ୍ଧଲେ, ପୁତ୍ରକୁମୋର କେଦେଲ ଏମD ? ଶିଶୁପୁରୁ କରୋଧାନ ! ବସ୍‌ ଭଗବାନ ! ଅଶୀବାଦକର ପୁତ୍ରରେନ୍ସ ମୋରଘରେ, ବୋଇଲେ ରଜାଙ୍କ ଯାଇ କଳହ, ବାଘରେ । Digitized by PPRACHIN, SOA