ଏହି ପୃଷ୍ଠାଟି ସଂଶୋଧିତ ହୋଇନାହିଁ
) ୪୪ ମନ୍ଥି ତ ଅଶୋକ ପୁଞ୍ଜି ଊଣ୍ଡ ପଣ୍ଟୁ ଖରେ, ରଜପୁତ୍ର ପୀଇବାକ୍ୟ, ଅନନ୍ଦ ମନରେ, ଝିଲେ ରୁମଗୁ ଯେତେବ ପ୍ରତ୍ମଜଣେ ଏକ ଏକ ଦେଲେବାସୀ । କୁମାଈଏ ଥୋଇ ମନ ପ୍ରାଣ, କୁମ୍ଭଶିରେ, ଧୀରେକଲେ ଗୃହକୁ ଗମନ ! ୪୫ କାଞ୍ଚନ ପ୍ରକ୍ରମା ପର ରତ୍ନ ସିଂହାସନେ ବସିଛଣ୍ଡ ରପୁଞ୍ଚ, ସ୍ଥିର ନେତ, ମନେ, ଚନ୍ଦ୍ର ପାଶେ ଯଥା ପୃଷ୍ୟା ଯଥା ଅପରୂପ ଦୃଶ୍ୟ, ଦଣ୍ଡପାଣି କନ୍ୟା ଗୋୟା ମିଳଲେ ଶେଷରେ, ଉତ୍ସବ ବାରେ ରଜକୁମ୍ବର ପାଶରେ ? ୪୬ ପରର ଶୁ ଭର୍ର୍ତ୍ତୀ ହେଲ୍ସ ବହମ, ବକାଶେ କୁମୁଦ କାନ୍ତ ହେଲେ ଚନ୍ଦ୍ରୋଦ, ଦୀପରୁ ମଳୟାନଲେ ପ୍ରଫୁଷ୍ପ ସୁମନ କଲେ L କଚ୍ଛାନ ର ଷ୍ଟ୍ ସ୍ଥପର ପ୍ରେମର ଅଙ୍କୁର, କୁମାର ହୃଦୟେ କାଘ ପ୍ରଣୟୁ ପ୍ରଚର । ୪୬ ଯମୁନା ପୁଲଜେ ନନ୍ଦ ନନ୍ଦନ ପ୍ରେମସ୍ଫୁଟ, ଏକ୍ସଆନ, ପ୍ରେମ ଗେୟିନୀ ଉନ୍ମାଦନ Digitized by PPRACHIN, SOA
