ପ୍ରାଚୀନ ଓଡ଼ିଆ କବିତା/ବୋହୂ ବାଳ ଅବଳାରେ

ଉଇକିପାଠାଗାର ରୁ
Jump to navigation Jump to search
ପ୍ରାଚୀନ ଓଡ଼ିଆ କବିତା (୧୫ଶ ଶତାବ୍ଦୀ)  ଲେଖକ/କବି: ଅଚ୍ୟୁତାନନ୍ଦ ଦାସ
ବୋହୂ ବାଳ ଅବଳାରେ

(୭)
ବୋହୂ ବାଳ ଅବଳାରେ, ଖେଳଇ ବାର ଜଣର ।
ବାର ଜଣ ଛାଡ଼ି ତେରକୁ ଗମିଲେ
ବୋହୂର ପୂରିବ କାଳ ।
ଏ ବାର ଭିତରେ ପୁରୁଷ ଖେଳଇ
ସେ ବାରେ ଖେଳଇ ବୋହୂ
ବୋହୂ ପୁଅ ଦୁହେଁ ଉଲଟ ପାଲଟ
ବାରଣ ନ ଯାଇ କେହୁ । । ୧ ।
ବାହାରରେ ବାର ଭିତରରେ ବାର
ବାର ବତିଶରେ ଘର
ଅକାରଣ ବୋହୂ ବାରଣ ନ ଯାଇ
କଲା ବାର ବାର ଘର । । ୨ ।
ପୁଅକୁ ବୟସ ଶହେ ଷାଠିଏ ଯେ
ବୋହୂ ତ ଷୋଳ ବରଷୀ
ପଚିଶ ଭେଣ୍ଡିଆ ଘେନି କରି ବୋହୂ
ଖେଳ ଖେଳୁଥାଇ ବସି । । ୩ ।
ବୋହୂ ମୋର ଧନ ବୋହୂ ମୋ ଜୀବନ
ବୋହୂ ଲାଗି ଏତେ ସରି
ପାମର ଅଚ୍ୟୁତ ଭାବରେ ଭଣିଲେ
କର ଭବ ଜଳୁ ପାରି । । ୪ ।